Algo de razón tiña o Partido Popular. O Goberno de Zapatero nunca debeu negociar coa banda terrorista sen que antes ETA entregara as armas, renunciara inequivocamente á violencia e os de Batasuna condenaran o terrorismo. Pero se Mariano Rajoy o tiña tan claro era debido a que tamén o Goberno de Aznar intentou conseguir a paz para o pobo español. Aznar, Rajoy, Acebes e Mayor Oreja non poden negar as conversas con ETA e o seu entorno a prol de conseguir o mesmo que agora tentou Zapatero: a paz. A falta diso é o que deixa a moitos cidadáns sen liberdade. Non a hai se tes que mirar os baixos do teu coche antes de subires. Tampouco se para ir do traballo ao fogar é obrigado levar escolta. Nin funciona o estado de dereito se cada dúas por tres os violentos queiman autobuses e caixeiros automáticos ou te insultan pola rúa só por defender unhas ideas democráticas. Porque ese é o verdadeiro drama, o das familias que non saben se á volta da esquina algún etarra estará apuntando coa pistola. Efectivamente o PP non axudou unha miguiña para chegar a un acordo de paz. Quizais porque sabían que igual que no Goberno de González, despois no de Aznar e agora no de Zapatero, ETA nunca quixo deixar as armas. Agora ben, se os terroristas ameazan ao Goberno, todos estamos no punto de mira das súas bombas. Por iso hai que estar unidos. E quen non o faga, incorre nunha grave irresponsabilidade que debería pagar.


» Radio Lugo, 06,06,07 Unidos máis que nunca

Non puido ser onte. O pacto entre socialistas e nacionalistas de Lugo vai ter que agardar, non sabemos canto. Porque agora resulta que reunirse no Concello non era o lugar axeitado. Onte era iso, ao mellor hoxe é que chove e mañá que fai frío, pero o sábado á porta está e malia que a Orozco faille tanta graza reunirse con Lage como a min bañarme no río, o que está claro é que un e outro van ter que sentar para negociar e pechar un acordo de Goberno como parecía producirse onte en cidades como A Coruña ou mesmo si parece que ocorrerá en Riotorto. Nada sabemos aínda de Láncara nin do futuro goberno de Sarria. Se fan como aquí, a impresión que se dá é que os que teñen a chave queren agardar a que se achegue o día sinalado para que a forza que ten máis votos se vexa apurada e ceda.
Vendo o ocorrido onte en Lugo, cabería preguntar se esa é a estratexia que vai seguir o BNG. Todo isto pasa porque nin Orozco nin Lage teñen moitas ganas de selar un pacto. Os socialistas porque se saben con moitos máis concelleiros có BNG e polo tanto non queren que os nacionalistas lles fagan a táboa de multiplicar.
E pola parte contraria, os do Xosé Anxo Lage seguen empeñados en conseguir que catro sumen once.
Agora ben, vendo as poucas ganas que poñen, tanto uns coma outros poderían coller e dirixirse a San Marcos, que é onde está a sé do Partido Popular e ao mellor alí atopan un bo lugar para reunirse e asinar un pacto. Xa de ir polo xugo..., porque no fondo todos se parecen.

Este artigo remata con esta tempada inda que á volta das vacacións de verán seguramente poderemos seguir escoitando e lendo as opinións de Carlos Vázquez na radio.
Moitas grazas a todos por compartires xuntos todos estes momentos.